Η Βηθανία Saphsaphas

Ο συγγραφέας του 7ου αιώνα Ιωάννης Μόσχος διηγείται την προσωπική εμπειρία ενός μοναχού στα μοναστικά σπήλαια (τη Λαύρα) της περιοχής. Κατά το προσκύνημά του στο Σινά, μέσω της Αϊλά (Άκαμπα) στα νότια, ένας μοναχός από το μοναστήρι του Αγίου Ευστόργιου στην Ιερουσαλήμ διέσχισε τον ποταμό Ιορδάνη, προσβλήθηκε από υψηλό πυρετό και αναγκάστηκε να καταφύγει σε ένα σπήλαιο στη Βηθανία πέρα από τον Ιορδάνη ποταμό.

Τρεις ημέρες αργότερα, ο Άγιος Ιωάννης ο Βαπτιστής εμφανίστηκε σε αυτόν σε όνειρο και προσπάθησε να τον αποτρέψει από τη συνέχιση του προσκυνήματός του. Ο Ιωάννης είπε στον μοναχό: «Αυτό το μικρό σπήλαιο είναι μεγαλύτερο από το όρος Σινά. Ο ίδιος ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός έχει έρθει εδώ μέσα για να με επισκεφθεί». Πεπεισμένος και θεραπευμένος από την ασθένειά του, ο μοναχός μετέτρεψε το σπήλαιο σε εκκλησία για τους ασκητές που ζούσαν στην περιοχή. «Είναι ο τόπος που ονομάζεται Λαύρα της Saphsaphas κοντά στον Ιορδάνη», καταλήγει ο Ιωάννης Μόσχος.

Υπάρχουν και άλλοι θρύλοι σχετικά με τα σπήλαια και τους ασκητές που ζούσαν στην περιοχή. Έναν από αυτούς διηγήθηκε ο Αντωνίνος ο Μάρτυρας, ο προσκυνητής από την Πιατσέντσα, γύρω στο 570 μ.Χ.: «Στην όχθη του ποταμού Ιορδάνη υπάρχει ένα σπήλαιο με κελιά για επτά παρθένες. Έχουν ανθρώπους έξω για να τις φροντίζουν. Οι παρθένες οδηγούνται εκεί όταν είναι πολύ μικρές. Όταν κάποια από αυτές πεθαίνει, ενταφιάζεται στο κελί της και λαξεύεται άλλο κελί στον βράχο, ώστε να αντικατασταθεί από άλλη κοπέλα και ο αριθμός των παρθένων να παραμένει πάντοτε επτά. Με μεγάλη ευλάβεια, μπήκαμε στα σπήλαια για να προσευχηθούμε, αλλά δεν είδαμε το πρόσωπο ούτε μίας από αυτές. Λέγεται ότι σε αυτόν τον τόπο φυλάσσεται το ύφασμα που ο Κύριος φορούσε στο πρόσωπό Του. Και στις δύο όχθες, κάτω από τα βουνά, υπάρχουν φίδια, από τα οποία οι άνθρωποι παρασκευάζουν αντίδοτα κατά της δηλητηρίασης».