Bago si Hesus

Moises (c. 1406 BC)

Nang malapit nang matapos ang kanyang buhay, sinabi ng Diyos kay Moises na umakyat sa Bundok Nebo, sa lupain ng Moab na nasa tapat ng Jerico, upang tanawin niya ang lupain ng Canaan (Deuteronomio 32:49).

Mula sa tuktok ng bundok, ipinakita ng Diyos kay Moises ang malawak na tanawin ng buong lupain. Nakita niya ang Ilog Jordan sa kanyang harapan, na bumababa mula sa kaitaasan ng Bundok Hermon patungo sa kailaliman ng lambak ng Jordan (Deuteronomio 34:1-3).

Ipinaalala ng Diyos kay Moises na ito ang lupaing ipinangako Niya kina Abraham, Isaac, at Jacob. Nakita na ito ni Moises, ngunit hindi siya pinahintulutang tumawid sa Jordan at pumasok dito (Deuteronomio 34:4), sapagkat sa Meriba ay hinampas ni Moises ang isang bato upang maglabas ng tubig sa halip na kausapin lamang ito gaya ng iniutos ng Diyos—isang pagkilos na itinuring ng Diyos na kabiguan sa pagtitiwala at pagbibigay-pugay sa Kanya.

Namatay si Moises doon sa Moab. Inilibing siya ng Diyos sa isang libis malapit sa Bet Peor, at hanggang ngayon ay walang nakaaalam ng eksaktong kinaroroonan ng kanyang libingan (Deuteronomio 34:5-6).

Josue (c. 1406–1400 BC)

Pagkamatay ni Moises, itinalaga ng Diyos si Josue bilang pinuno at inutusan siyang maging “malakas at matapang.” Isa sa kanyang mga unang dakilang ginawa ang pamumuno sa mga Israelita sa pagtawid sa Ilog Jordan: nang lumusong sa tubig ang mga saserdoteng may dala ng Kaban ng Tipan, huminto ang agos ng ilog, kaya nakatawid ang buong bayan sa tuyong lupa—isang pangyayaring nagpapaalala sa naunang pagtawid sa Dagat na Pula.

Pinamunuan ni Josue ang pananakop sa Canaan, kabilang ang tanyag na pagbagsak ng Jerico, at pinangasiwaan ang paghahati ng lupain sa labindalawang lipi ng Israel.

Elias (c. 870–850 BC)

Si Elias ay isa sa pinakamahahalagang propeta sa Lumang Tipan, na naglingkod noong panahon ng paghahari ni Haring Ahab ng Israel noong ika-9 na siglo BC. Pinakakilala siya sa kanyang matinding pagtutol sa pagsamba kay Baal. Sa isang tanyag na paligsahan sa Bundok Carmel, hinamon ni Elias ang mga propeta ni Baal na magpababa ng apoy mula sa langit; nang mabigo sila, nanalangin siya at sinunog ng apoy ang kanyang sariling handog, na nagpapatunay sa kapangyarihan ng Diyos.

Gumawa pa si Elias ng iba pang mga himala, kabilang ang pagpapanatili sa suplay ng harina at langis ng isang balo noong panahon ng taggutom at ang pagbuhay sa kanyang anak mula sa kamatayan. Nang maglaon sa kanyang buhay, naranasan niya ang Diyos hindi sa hangin, lindol, o apoy, kundi sa isang “marahang tinig” sa Bundok Horeb.

Sa pagtatapos ng kanyang buhay, tumawid si Elias sa Ilog Jordan kasama ang kanyang kahalili na si Eliseo sa pamamagitan ng paghampas sa tubig gamit ang kanyang balabal, at nahati ang tubig. Habang umaakyat sila sa burol at nag-uusap, biglang lumitaw ang isang karwaheng apoy at mga kabayong apoy at pinaghiwalay silang dalawa; at si Elias ay umakyat sa langit sa pamamagitan ng isang ipu-ipo (2 Mga Hari 2:11)

Eliseo (c. 849 BC)

Nang si Elias ay iniakyat sa langit sa pamamagitan ng isang ipu-ipo, nahulog kay Eliseo ang kanyang balabal, na sumasagisag sa paglilipat ng kapangyarihang propetiko. Bumaba si Eliseo mula sa burol at nagbalik na mag-isa sa Ilog Jordan. Hinampas niya ang tubig gamit ang balabal na tinanggap niya mula kay Elias, at muli itong nahati—isang tanda na ang espiritu at kapangyarihan ni Elias ay sumakanya na.

Nagpatuloy si Eliseo sa paggawa ng maraming himala: nilinis niya ang isang bukal na may lason, pinarami ang langis ng isang balo upang mabayaran ang kanyang mga utang, at binuhay ang isang batang lalaki mula sa kamatayan. Pinagaling din niya si Naaman, isang pinunong militar na Arameo na may ketong, sa pamamagitan ng pag-uutos dito na maligo nang pitong ulit sa Ilog Jordan—isang payak na gawa ng pagsunod na nagpanumbalik sa balat ni Naaman at umakay sa kanya upang kilalanin ang Diyos ng Israel.

Si Eliseo ay inaalala dahil sa kanyang malasakit, karunungan, at maraming gawa ng pagpapagaling.

Juan Bautista

Makalipas ang daan-daang taon, nagpakita si Juan Bautista sa Bethany (Bayt ‘Anya), sa kabilang panig ng Ilog Jordan (Juan 1:28 & Juan 10:40). Nagpatuloy siya sa panghuhula sa espiritu at kapangyarihan ni Elias (Lucas 1:17). Si Juan ang huling propeta ng mga propeta ng Lumang Tipan at ang unang propeta ng Bagong Tipan.

Hinikayat ni Juan ang mga tao na magsisi bilang paghahanda sa pagdating ng Mesiyas, at nagsimula siyang magbautismo sa Ilog Jordan at sa mga nakapaligid na bukal. Ang bautismong ipinagkakaloob niya ay sagisag ng pagsisisi.

Pumunta si Juan sa Bethany sa kabila ng Jordan nang kailangan niyang tumakas sa mga awtoridad dahil sa kanyang mga pangangaral. Natutulog at nagpapahinga siya sa isang kuweba malapit sa mga bukal ng “Saphsaphas” (na ngayon ay kilala bilang Lambak ng Kharrar). Sinasabi sa atin ng Bibliya na dumagsa kay Juan para magpabautismo ang mga tao mula sa Jerusalem, Judea at sa mga nakapaligid na rehiyon ng Jordan. Dito binisita ni Jesus si Juan.

Pagkatapos, nagsugo ang mga Judio sa Jerusalem ng ilan sa mga eskriba at Fariseo upang tanungin si Juan, at sinabi ni Juan sa kanila, “Hindi ako ang Mesiyas; ako ay isang tinig lamang na sumisigaw sa ilang, na nagsasabing, ‘Sundin ang landas ng Diyos at patatagin ang Kanyang landas.'” (Juan 1:24)